اسلام

بسم الله الرحمن الرحیم
نماز شبِ امام خميني پنجاه سال ترك نشد. امام در بيماري، در صحت، در زندان، در خلاصي، در تبعيد، حتي در روي تخت بيمارستان قلب هم نماز شب مي‌خواند. امام در قم بيمار شدند و به دستور اطباء مي‌بايست به تهران منتقل شوند. هوا بسيار سرد بود و برف مي‌باريد، يخبندان عجيبي در جاده‌ها وجود داشت امام چندين ساعت در آمبولانس بودند و پس از انتقال به بيمارستان قلب باز نماز شب خواندند. شبي كه امام از پاريس به سوي تهران مي‌آمدند تمام افراد در هواپيما خوابيده بودند و تنها امام در طبقه بالاي هواپيما نماز شب مي‌خواندند و شما اگر از نزديك ديده باشيد، آثار اشك بر گونه‌هاي مبارك امام حكايت از شب زنده‌داري و گريه‌هاي نيمه شب وي دارد.
جالب اين است كه امام هميشه موقع نماز عطر و بوي خوش مصرف مي‌كردند و شايد بدون بوي خوش سر نماز نايستاده باشند، حتي در نجف هم كه نماز شب را پشت بام مي‌خواندند در همان پشت بام نيز يك شيشه عطر داشتند.

بسم الله الرحمن الرحیم
امیرمؤمنان حضرت علی (علیه السلام) مقدار پنج وَسَق «حدود پنج بار» خرما برای مردی فرستاد. آن مرد شخصی آبرومند بود و از کسی تقاضای کمک نمی کرد، شخصی در آن جا بود به حضرت علی (علیه السلام)عرض کرد: «آن مرد که تقاضای کمک نکرد، چرا برای او خرما فرستادید؟ به علاوه یک وَسَق «یک بار» برای او کافی بود.
امیرمؤمنان حضرت علی (علیه السلام) به او فرمودند: «خداوند امثال تو را در جامعهجی ما زیاد نکند، من می دهم، تو بُخل می ورزی، اگر من آن چه را که مورد حاجت اوست، پس از سؤال او به او بدهم، چیزی به او نداده ام، بلکه قیمت آبرویی را که به من داده، به او داده ام. زیرا اگر صبر کنم تا او سؤال کند، در حقیقت او را وادار کرده ام که آبرویش را به من بدهد، آن رویی که در هنگام عبادت و پرستش خدای خود و خدای من، به خاک می سایید».

بسم الله الرحمن الرحیم
بيست و هفتمين حديث از چهل حديث حضرت امام خميني(ره) در خصوص فراغت وقت و فراغت قلب براي عبادت، مراتب حضور قلب و اهميت عبادت است.
اين مبحث با روايتي از امام صادق عليه السلام آغاز مي گردد، آن حضرت فرمود:" در تورات نوشته شده است: اي پسر آدم! براي عبادت من فارغ شو تا قلب تو را مملو از بي نيازي سازم و تو را به طلب خودت واگذار نكنم و بر من است كه راه فقر را بر تو مسدود سازم و دل تو را از خوف خودم پرسازم و اگر براي عبادت من فارغ نشوي دل تو را از اشتغال به دنيا پر سازم . پس از آن فقر تو را مسدود نسازم و تو را به طلب خودت واگذار كنم." دو امراست كه حضور قلب ايجاد مي كند: اول اينكه وقت مشخصي براي عبادت نهاده شود و دوم اينكه اهميت عبادت به قلب انسان تفهيم گردد.

انسان متعبد و معتقد بايد همان طور كه براي كسب و كار ومطالعه و مباحثه وقت مشخصي قرار مي دهد، براي عبادت نيز وقت معيني مقرر سازد تا حضور قلب كه اساس عبادت است ايجاد گردد، نه اين كه مثلاً نماز با تكلف ادا شود.

بسم الله الرحمن الرحیم
1 - راستگو باشید.
2- با مردم مودبانه برخورد کنید.
3- خدمتگزار مردم باشید.
4- درکار خیر تاخیر نکنید.
5- پشتکار داشته باشید.
6- خشم و عصبانیت خود را کنترل کنید.
7- غیبت نکنید.
8- دنبال انتقام گرفتن و تلافی نباشید.
9- در مقابل سختی ها مقاوم باشید.
10- دنباله روی نفستان نباشید.
11- از حسادت بپرهیزید.
12- متکبر نباشید.
13- در همه موارد با اخلاص و بی ریا باشید.
14- از مواضع تهمت دوری کنید.
15- در زمان قدرت ببخشید.
16- در معاش اعتدال را رعایت کنید.
17- در سلام کردن اولین فرد باشید.
18- قبل از جواب دادن فکر کنید.
19- همیشه لباس های مرتب و پاکیزه بپوشید.
20- به والدین خود احترام بگذارید
21- با همسرتان خوشرو باشید.
22- مهمان خود را تکریم کنید.
23- در حق مردم مشفق باشید.
24- به عهد و پیمانتان وفادار بمانید.
25- از غریبه ها دلجویی کنید.
26- به عیادت بیماران بروید.
27- با یتیمان مهربان باشید.
28-به مظلومان کمک کنید.
29- برای مسکینان ایثار کنید.
30- قبل از انجام هر کاری روی آن فکر کنید.

بسم الله الرحمن الرحيم
صفت "مبارك" يكي از اوصاف ماه رمضان است كه در برخي از روايات و ادعيه بدان تصريح شده است.
رسول خدا (ص) مي فرمايند: ماه مبارك رمضان به سوي شما آمد. ماهي كه خداوند روزه اش را بر شما واجب كرده است.

در متون ديني، فراواني اطلاق عنوان مبارك بر ماه رمضان سبب شده است كه اين صفت جزء صفت ها و عناوين بسيار مشهور براي اين ماه باشد.
بي ترديد، مباركي و نامباركي و سودمندي و زيانباري هر چيزي كه به انسان منتسب مي شود با حيات آدمي و ابعاد وجودي او رابطه اي تنگاتنگ و گست ناپذير دارد.

با مصالح و مفاسد حيات و جنبه هاي مختلف وجود او ارتباطي كامل دارد. براي پي بردن به مباركي ماه رمضان و بركت زايي آن براي انسان، توجه و تأمل در اين نكات ضروري است:

بسم الله الرحمن الرحيم
روايت شده كه شيطان، به درگاه فرعون آمد، و در را كوبيد، فرعون گفت: كوبنده در كيست؟ شيطان گفت: اگر خدا بودى، مى‌فهميدى چه كسى در را مى‌كوبد، فرعون گفت: اى ملعون داخل شو، شيطان گفت: ملعونى بر ملعونى وارد مى‌شود، پس داخل شد، فرعون به او گفت: چرا بر آدم سجده نكردى تا رانده درگاه خدا و مورد لعن خدا واقع نشوى؟ در جواب گفت چون مانند تو در صلب آدم بود، فرعون به او گفت: آيا بدتر از من و از خودت بر روى زمين سراغ دارى؟ شيطان در جواب گفت: انسان حسود از من و از تو بدتر است. چون حسد عمل نيك انسان را مى‌خورد، همچنان كه آتش هيزم را مى‌خورد و مى‌سوزاند.

منبع:
از کتاب گنجينه جواهر (كشكول ممتاز)

بسم الله الرحمن الرحيم
امام كاظم (ع) بيمار شدند، پزشك ماهري را براي معالجه حضرت آوردند، حضرت فرمودند: كمي صبر كن، من دوستي دارم ، بايد با او مشورت كنم. آنگاه روي از طبيب برگرداند و به جانب قبله اين دو شعر را خواند:
أنْتَ اَمْرَضْتَني وَ اَنْتَ طَبيبي فَتَفَضَّلْ يَنْظرَةِ يا حَبيبي
وَاسقيني من شَراب ودك كأساً ثُمَّ زدني جَلاوَّةَ التَقْريب
{ خدايا ! تو مرا بيمار كرده اي و تو نيز طبيب مني، به فضل خويش نظري بر من بيفكن، از شراب دوستي و عشق خود مرا جامي بده و شيريني مقام قرب خود را بر من اضافه نما.}
هنوز حضرت اين ابيات را تمام نكرده بود كه اثر بهبودي در چهره مباركش ظاهر شد و همان لحظه مريضي به كلي از بين رفت. طبيب با تعجب و تحيري عجيب مي نگريست!
بعد از مشاهده اين پيش آمد، گفت: اي سرور من! اوّل گمان مي كردم تو بيماري و من طبيب، ولي اكنون آشكار شد كه من بيمارم و شما طبيب.
از شما خواهش مي كنم مرا معالجه نمايد. حضرت اسلام را بر او عرضه داشت و او مسلمان شد.